Jeśli ktoś myśli, że Nowy Rok zaczyna się o północy 1 stycznia, to się myli. Właściwie to w Mongolii świętuje się ten dzień 19 lutego.

W tym dniu Mongolia świętuje Tsagaan-sar, w tłumaczeniu na polski - "Biały miesiąc", święto zbliżania się wiosny i koniec zimowania bydła. Uważany jest za święto otwartości i czystości myśli, nadziei i dobrych oczekiwań. Buddyści przygotowują się do tego w następujący sposób: ktoś nic nie je, pije tylko wodę, bierze udział w „nabożeństwach”, aby wejść w nowy rok czystymi ludźmi, a ktoś je wystarczająco dużo, aby rok był pełny.

Zwyczajem jest przygotowywanie się do jego spotkania, pożegnanie starego roku, posprzątanie całego domu, wybaczanie przewinień i prośby o przebaczenie, palenie kadzideł w pokoju, a dla wiernych udział w obrzędach oczyszczania i przygotowywanie świątecznych przysmaków. Istnieje szereg zakazów dotyczących działań, które według zwyczaju uważane są za niekorzystne lub po prostu za grzech. Tak więc, przed uroczystością muszą być wypełnione wszystkie pojemniki z wodą - w czasie świąt nie można zbierać wody ze źródeł. W święta nie można płakać, kłócić się i przeklinać, bo inaczej, według wierzeń, reszta roku też przeminie we łzach. W Tsagaan-sar, nie można kroić bydła i polować w ciągu trzech dni od jego rozpoczęcia, zagraża to kłopotom w rodzinie. Przed świętem starają się spłacić stare długi, w miarę możliwości - szyją nowe ubrania dla rodziny. Ostatniej nocy odchodzącego roku, rodziny gromadzą się w jednej jurcie i dzieci przychodzą do rodziców. Wieczorem wszyscy siadają przy uczcie według pewnego schematu: starsi - w północnej części jurty, młodzież - po bokach wejścia, mężczyźni - po prawej, kobiety - po lewej.

Rano, 19 lutego, budzą się przed wschodem słońca, składają życzenia sobie nawzajem, zaczynając od starszych. W domach jest stół, na którym musi być "białe jedzenie" - potrawy z mleka: tarag, kwaśna śmietana, twarożek, masło, aarul i tak dalej, najlepiej dziewięć rodzajów. Oczywiście na stole obowiązkowe są buuz, gotowana jagnięcina i inne dania mięsne, owoce, ciasteczka mongolskie Ul boov ułożone w kształt wazonu, do którego są wrzucane cukierki i słodycze dla dzieci.

Jako kontynuację święta należy koniecznie odwiedzić starszych krewnych i wykonać obrzęd zolgo - szczególny sposób powitania, gdy młodszy wyciąga ręce dłońmi do góry i podpiera się pod łokciami starszego, a ten z kolei odkłada wyciągnięte ręce w dół. Rytuał wykonywany jest z reguły w stroju narodowym, a mężczyźni powinni mieć na głowach nakrycie. Im bardziej obfity jest stół sylwestrowy, tym lepszy będzie kolejny rok. Jest uważany za dobry przykład, jeśli w jurcie są goście. Każdy gość, pijąc wino, powinien wyrazić swoje życzenie szczęścia właścicielowi. Na stole w dużym asortymencie eksponowane są produkty z mleka. Właściciele wręczają gościom drobne prezenty, a dzieciom słodycze.

Różnego rodzaju uroczyste nabożeństwa będą trwały do 5 marca, a Tsagaan-sar jest tradycyjnie obchodzony przez cały miesiąc. Oczywiście, dzisiaj ta tradycja nie jest bezwarunkowo przestrzegana, a święta noworoczne w Mongolii trwają nie dłużej niż trzy dni. W ich trakcie głównym wydarzeniem dnia jest wizyta u krewnych i przyjaciół, obiad w każdym domu: gość jest zobowiązany do zjedzenia w każdym domu, który odwiedził, aby nie obrazić gospodarzy. Mongołowie wierzą, że im więcej gości odwiedzi dom lub jurtę w pierwszym dniu Nowego Roku, tym szczęśliwszy będzie nadchodzący rok.

Państwo: 

Dodaj komentarz

Zwykły Tekst

  • Znaczniki HTML niedozwolone.
  • Adresy internetowe są automatycznie zamieniane w odnośniki, które można kliknąć.
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.
CAPTCHA
Przepisując ciąg znaków z obrazka udowodnij że nie jesteś botem.
1 + 6 =
Rozwiąż proszę powyższe zadanie matematyczne i wprowadź wynik.